این کتاب در قالب ناداستان و جستار فلسفی-ادبی نوشته شده و ساختاری پیوسته دارد که از بحث‌های هگل دربارهٔ زیبایی‌شناسی آغاز می‌شود و تا تأملات ریلکه در سوگ‌سروده‌های دوئینو امتداد می‌یابد. نویسنده ابتدا به تفاوت‌های شعر حماسی باستانی و رمان مدرن از منظر هگل می‌پردازد و سپس به بحران معنای شعر در عصر نثر و مدرنیته اشاره می‌کند. کتاب با ارجاع به آثار و شخصیت‌هایی چون هومر، ویرژیل، گوته، شیلر، هولدرلین، کیتس و ریلکه، تصویری از فرازونشیب‌های شعر و جایگاه آن در جهان مدرن ترسیم می‌کند. «شاعر در دور نثر» اثری است که در آن مرزهای میان فلسفه، نقد ادبی و تاریخ هنر به‌هم می‌رسند و خواننده را به تأمل دربارهٔ سرنوشت شعر و اسطوره در عصر حاضر دعوت می‌کند.

مطالعه در کتاب‌خوان طاقچه