برای ارائه قدرتمند روایت‌های برگزیده، سینما ساختاری هنری دارد که منشأ آن قدرت و ایدئولوژی است. تقابل‌های روایی عرض‌اندام می‌کنند و آنکه در جایگاه قدرت است روایتی از مفاهیم بشر ارائه می‌کند که در تداوم سلطه خود باشد. در شکل‌گیری روایت‌ها، مفهوم سلطه نیز هنگامی معنا می‌یابد که با مفهوم (انحصار) همراه باشد. به نظر می‌رسد که روایت‌های سینمایی هالیوود واجد چنین معنایی باشد. در این صورت، روایت‌های اکثریت در برابر روایت‌های (اقلیت) جنسیتی و اقتصادی و نژادی و قومی قرار می‌گیرد و یک روایت خاص از معنای انسان و جهان ارائه می‌شود. روایت‌های سینمای هالیوود از اسلام و مسلمانان در همین قالب قابل‌فهم است. مسئله اصلی کتاب حاضر نیز این است که روایت از اسلام و مسلمانان در سینمای هالیوود باتوجه‌به سیاست‌های راهبردی ایالات متحده و پیشینه تاریخی دانش شرق‌شناسی چگونه بازنمایی می‌شود.