ادعای اصلی کتاب بر این فهم استوار است: منشی که ما از طریق آن گذشته را می‌فهمیم روی پرورش نظریه‌ٔ اجتماعی معطوف به موقعیت‌هایی موثر است که ما اکنون با آن‌ها سر و کار داریم. اگر نظریه اجتماعی همیشه به شکل وسیعی بر ایده‌ٔ خاص‌بودگی اروپا مبتنی بوده است، پس زیر سؤال بردن این خاص‌بودگی نظریه را سراپا دگرگون خواهد کرد. این امر افقی به ما هدیه می‌دهد تا آغازی باشد برای دوباره به جهان نگریستن و شروعی برای اینکه بتوانیم آینده را به اشکال جدیدی در بیاوریم. از این رو این کتاب برخی ایده‌های اساسی نظریات اجتماعی را نقد می‌کند، مانند «انحصار غرب در معرفی خویشتن شرقی»، «سیاست‌های تولید دانش و علوم اجتماعی»، «اشتباه بودن مرکزیت بخشیدن به غرب و اروپا در تعریف و تحلیل وقایعی مثل رنسانس و انقلاب‌های سیاسی، صنعتی و علمی» و «شکستن پارادایم ساخته‌شده توسط تاریخ‌نگاران غربی در توضیح تاریخ». این اثر ارزشمند به دنبال رهایی از خودهراسی فرهنگی و خودویرانگری قماربازانه است.

مطالعه در کتاب‌خوان طاقچه