«نظریه ادبیات شیعی: درآمدی بر اصالت حماسه در فرهنگ تشیع» نوشته دکتر فرزاد قائمی در تلاش است تا روابط و تأثیرات متقابل میان فرهنگ تشیع و ادبیات حماسی ایرانی را از دوره پیش از اسلام تا عصر معاصر بررسی و تبیین کند. این کتاب با تمرکز بر نقش ادبیات در تحکیم هویت دینی و ملی ایرانیان، به خصوص در قالب شعر و حماسه، سعی دارد نشان دهد که چگونه ادبیات حماسی به عنوان یک عنصر فرهنگی، در شکل‌گیری و انتقال ارزش‌های تشیع نقش داشته است.

در این کتاب، دکتر قائمی از منظر تاریخی و نقد ادبی، به بررسی متون کلاسیک و معاصر می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه این آثار ادبی، از جمله شاهنامه فردوسی، به مخاطبان خود امکان می‌دهند تا با ارزش‌های اخلاقی، دینی و ملی خود ارتباط برقرار کنند. این ارتباط همچنین در برابر تهدیدات خارجی و داخلی، به عنوان یک سپر دفاعی عمل می‌کند.